Kendini İcat Et (Eftelya Koyuncu)

Kelepçeler ve prangalar,
Ellerin ve ayakların için
Niye varlar?
Mutlu olman için hani hürriyet lazımdı ya,
Mutsuzluğunu ve olmazlığını isteyenler
Önce dünyanı küçültüverdiler
Sonra beynini işgal ettiler
Şimdi konuşan sen değilsin.

Sana yabancı iklimlerin
Rüzgarı vurdukça
Kavruluyorsun...
Durgunluğun ve susamışlığın bu yüzden,
Bu yüzden galiba sevdalarının olmazlığı,
Bu yüzden günbegün yabancılaşman.
Aç gözünün pınarlarını,
Kavruluyorsun!
Koş özlediğin iklimlere,
Kuruyorsun!
Yamyamların dansları ve çığlıklarıyla çıldırsan da
Kendini icat etmelisin

Yorumlar

Yorum Gönder

Teşekkürler
#SSBL

Bu Haftanın Çok Okunanları

Féodalité(Kürşad Görgen)

Yorum Gönder
Resim
Feodalite kavramını, daha net açıklamak, Avrupada belli başlı feodalite çeşitlerini incelemek ve Şövalyelik kurumunu anlatmak amacı ile, başladığımız bu yazı, okuyucunun eski dönemleri anlamasına yardımcı olacağını umut ediyoruz. AYRIM I:  Vassallik Başka bir insanın “vassal”i olmak. Feodalitede bundan daha yaygın olan bir şey yoktu.  Bu bileşke, bireysel biatı ifade etmek için kullanılıyordu.  Bu, her şey için kullanılıyordu. Serf nasıl köy senyörünün “vassal”i ise, köy senyörü de lordun “vassal”i idi. Karşı karşıya gelmiş iki adam. Birisi hizmet ediyor, diğeri ise şef oluyor. Birinci adam, ikinci adamın ellerinin arasına ellerini koyuyor. Bu hareket, bir diz çökme ile de pekiştiriliyor.  En büyük bağları oluşturan hareketler, işte böyle idi.  Yüzlerce defa anlatılmış ve resimlenmiş bu törenin adı “hommage”dir.  Bu törenden sonra ortaya çıkan üstün adı “senyör” oluyordu. Ast taraf için de çoğunlukla “vassal” denilmektedir. Zamanla bu bağa, Kutsa...
Devamını okuyun

Bir Şairin Savaşı (İzel Kaya)

1 yorum
Çaresizlik bir şairin dizelerinden şırıl şırıl bir yağmur gibi dökülürken dinleyenlerin kalplerini alıp götürüyor duygudan duyguya.       Gecenin zifiri karanlığında yolunu kaybetmiş küçük bir çocuk kadar korkmuş, gökyüzündeki ay kadar yalnızken şair ürkekçe kâğıda geçiriyor duygularını. Korkuyor, korkuyor sessizliğin içinde kaleminin çıkardığı hışırtılardan. Kafasının içinde yarattığı dünyada bir fırtına çıkmasından korkuyor. Kalbinden geçenlere zor yetiyorken sayfalar. Kafasındaki fırtınayı durdurmaya yeter mi kâğıtlar? Dünyadaki ağaçlar... Yalnızlığın en karanlık noktasında tek destekçisi sayfalar. Sayfalara anlatıyor derdini, sayfalarla dindiriyor korkusunu. Bir destekçim olsa... Tek bir destekçim olsa hayatım nasıl olurdu diye geçiriyor aklından umutsuzca. Umudu tükendi, tükenecek. Ama biliyor ki, umudunu yitirdiği anda içinde kalan bir parça ruh kırıntısı da karanlığın içinde yok olacak. Belki bir yerlerde kendiyle aynı duygular içinde yaşayanlar vardır diye savaşı...
Devamını okuyun

Ne diyor Fazıl Hüsnü? (Fatma Nur Yıldız)

Yorum Gönder
Günün en koyu saati… 16.37. İnsanlar, saatler, anılar kalabalıklaşmışken… Hiçbir şeye sürmem elimi. Kendime ait bir düzenim yoktur, insanların alışkanlıklarına da karışmam pek. Hayatın akışına taş atıp bulandırmam sıradanlığı. Huysuz biriyimdir aslında. Sadece bazen tekdüzelikten kurtulmak için iyi insan taklidi yaparım. Mesela geçen gün eve dönerken, bir kadının poşetlerini taşımasına yardım ettim. “Ne kadar da iyi birisiniz.” dedi. “Değilim.” dedim, iyi biri değilim ben. Ne yalan söyleyeyim, yalancı da değilim. “Ama az önce bana yardım ettiniz.” dedi. İnanabiliyor musunuz? Benim yıllardır tanımama rağmen yeni yeni anladığım kişiliğimi iki dakikada özetlemişti. İyi… Sustum. Konuşmak gereksizdi. Uzun uzun anlattığı romanı boşuna “anlamazlardı” diye bitirmemişti Atılgan. Anlamazlardı. Aldım portakal poşetini, yokuş aşağı yuvarladım. Şaşırdı kadın “ Ne yapıyorsunuz siz” dedi. Ne yapayım, öyle ayda yılda bir değişiklik olsun diye iyilik yapıyoruz onu da yapmacıklaştırıyorsunuz. Boşuna de...
Devamını okuyun