Ben Sana Geldim (Tuğçe İnan)

Aşkından kaçarken
Aşkınla koştuğumu
Ve aşkından ölürken
Aşkınla yaşadığımı 
Göstermek istedim

Sensiz ağlarken 
Sana güldüğümü
Ve sensiz yazarken 
Sana yazdığımı 
Bilmeni istedim

Kimseyi sevmezken
Sana sevdalandığımı 
Söylemeye geldim
Ben sana geldim

Erişemediğim göğün
Göçemediğim diyarların
Dokunamadığım ateşin
Sen olduğunu
Sana anlatmaya geldim
Seni sana anlatmaya geldim

Yorumlar

Yorum Gönder

Teşekkürler
#SSBL

Bu Haftanın Çok Okunanları

Yaz Sancısı (Derya Cesur)

Yorum Gönder
Resim
Ne çok bekledim uzun kış boyunca güneşin munzurca gözlerimi kamaştıracağı sabahları. Bulutsuz mavilikten sebep, içimi nedensiz bir iyimserliğin sarmasını… Dünyaya koyu renk camların arkasından bakıp, makyajsız yüzümle dahi mutlu kalmayı. Ve… Geldi mevsimlerimin padişahı Üflüyor soluğumuza ateşini kasıla kasıla Kucağında her mevsimin çocuğu, Salınıyor keyf-i muhabbetle. Bende, kıştan emanet bir yılgınlık… toprağımda, dibi görünmez bir yorgunluk… Kazmakla aşınmıyor kürekler, kaldığı sayıdan devam ediyor ölümler, ölüme hiç yaz gelmiyor. Kederini kendine yaren etmiş anne ağıtlarıyla “tabutlar remi geçidi” devam ediyor, bayrak bayrak dağılıyor umutlar, büyükler kendilerine yakışan büyük laflar ederken, küçükler, küçük hayatlarından sessizce uğurlanıyor. Ve… Ve sınırları ihlal ediliyor insanların, Yaşayanların egemenlikleri, kendisi için yaşamayanların ölümlerini çağırıyor Büyük insan aklının ölüm oyuncakları yaz geldi falan demeden bir çocuğun ...
Devamını okuyun

Féodalité(Kürşad Görgen)

Yorum Gönder
Resim
Feodalite kavramını, daha net açıklamak, Avrupada belli başlı feodalite çeşitlerini incelemek ve Şövalyelik kurumunu anlatmak amacı ile, başladığımız bu yazı, okuyucunun eski dönemleri anlamasına yardımcı olacağını umut ediyoruz. AYRIM I:  Vassallik Başka bir insanın “vassal”i olmak. Feodalitede bundan daha yaygın olan bir şey yoktu.  Bu bileşke, bireysel biatı ifade etmek için kullanılıyordu.  Bu, her şey için kullanılıyordu. Serf nasıl köy senyörünün “vassal”i ise, köy senyörü de lordun “vassal”i idi. Karşı karşıya gelmiş iki adam. Birisi hizmet ediyor, diğeri ise şef oluyor. Birinci adam, ikinci adamın ellerinin arasına ellerini koyuyor. Bu hareket, bir diz çökme ile de pekiştiriliyor.  En büyük bağları oluşturan hareketler, işte böyle idi.  Yüzlerce defa anlatılmış ve resimlenmiş bu törenin adı “hommage”dir.  Bu törenden sonra ortaya çıkan üstün adı “senyör” oluyordu. Ast taraf için de çoğunlukla “vassal” denilmektedir. Zamanla bu bağa, Kutsa...
Devamını okuyun

Bir Şairin Savaşı (İzel Kaya)

1 yorum
Çaresizlik bir şairin dizelerinden şırıl şırıl bir yağmur gibi dökülürken dinleyenlerin kalplerini alıp götürüyor duygudan duyguya.       Gecenin zifiri karanlığında yolunu kaybetmiş küçük bir çocuk kadar korkmuş, gökyüzündeki ay kadar yalnızken şair ürkekçe kâğıda geçiriyor duygularını. Korkuyor, korkuyor sessizliğin içinde kaleminin çıkardığı hışırtılardan. Kafasının içinde yarattığı dünyada bir fırtına çıkmasından korkuyor. Kalbinden geçenlere zor yetiyorken sayfalar. Kafasındaki fırtınayı durdurmaya yeter mi kâğıtlar? Dünyadaki ağaçlar... Yalnızlığın en karanlık noktasında tek destekçisi sayfalar. Sayfalara anlatıyor derdini, sayfalarla dindiriyor korkusunu. Bir destekçim olsa... Tek bir destekçim olsa hayatım nasıl olurdu diye geçiriyor aklından umutsuzca. Umudu tükendi, tükenecek. Ama biliyor ki, umudunu yitirdiği anda içinde kalan bir parça ruh kırıntısı da karanlığın içinde yok olacak. Belki bir yerlerde kendiyle aynı duygular içinde yaşayanlar vardır diye savaşı...
Devamını okuyun